Sklep łowiecko – wędkarski

Slide 1 Heading
Lorem ipsum dolor sit amet consectetur adipiscing elit dolor
Click Here
Slide 2 Heading
Lorem ipsum dolor sit amet consectetur adipiscing elit dolor
Click Here
Slide 3 Heading
Lorem ipsum dolor sit amet consectetur adipiscing elit dolor
Click Here
Previous
Next

Technika „wędzenia” żywności istnieje od wielu tysięcy lat. Dokładna historia odkrycia przez ludzkość tego procesu nie jest do końca znana, jest ona jednak jedną z najwcześniejszych technik konserwacji zarówno mięsa jak i ryb. W dawnej historii zdarzały się okresy kiedy połów ryb nie był zbyt obfity, trzeba było więc w jakiś sposób żywność konserwować i utrwalać. Wędzenie pokarmu było rozwiązaniem tego problemu.

Na czym polega wędzenie ryb wędzarni?

Ryby wędzone poprzez bezpośredni kontakt z dymem unoszącym się z tlących się materiałów jak drewno i rośliny. Proces ten polega na pośrednim ogrzewaniu, niskich temperaturach i długim czasie wędzenia, a smak żywności po takiej obróbce jest niezastąpiony.

Wędzenie umożliwia dobrą konserwację pokarmu, ponieważ dym tworzy kwaśną powłokę na jej powierzchni. Zapobiega to utlenianiu i spowalnia rozwój bakterii, co za tym idzie – rozkład mięsa i ryb. Konserwacja była pierwotnym celem wędzenia ryb i mięsa, ale w ciągu dziejów pojawiły się skuteczniejsze metody konserwowania żywności. W dzisiejszych czasach wędzenie służy przede wszystkim poprawieniu smaku i koloru potraw.

Historia procesu wędzenia i wędzarni

Ta antyczna technika była przekazywana z pokolenia na pokolenie, aż do czasów współczesnych. W średniowiecznej Anglii wędzarnie były na porządku dziennym w całym kraju. W społecznościach nadmorskich wędzarnie służyły głównie konserwowaniu ryb. W biedniejszych społecznościach ludzie próbowali wędzić produkty zwierzęce w domach. Wsypywali popiół do ognia, aby stworzyć zadymione środowisko, i to były ich domowe wędzarnie.

Stare nadbrzeżne wędzarnie z czasów średniowiecza były imponującymi konstrukcjami do wędzenia i przechowywania ryb do spożycia. Pracownicy wędzarni byli odpowiedzialni za konserwowanie mięsa dla całego społeczeństwa. Ryby najpierw peklowano solą, a następnie poddawano dłuższemu procesowi wędzenia, który czasami trwał nawet do kilku tygodni. Następnie ryby bądź mięso zawieszano w innej części wędzarni, gdzie nadal podlegało obróbce dymnej i to sprawiało że było zdatne do spożycia nawet przez dwa lata. Z powodu braku technologii chłodniczej w dawnych czasach wędzenie ryb i mięsa było uważane za coś na kształt nowoczesnej technologii.

Od przymusu do luksusu

Pomimo tego, że proces wędzenia istnieje od tysięcy lat, jego pierwsze komercyjne zastosowanie miało miejsce w XVII wieku. Istnieją wzmianki o wędzarniach, w których takie ryby jak pstrąg wędzony na zimno stały się pożądanym i wręcz luksusowym pożywieniem ze względu na swoje zalety smakowe. Wiele starych wędzarni nadal można spotkać w Anglii do dziś, co dowodzi tego że ówczesne projekty wędzarni wykorzystywały najlepszą dostępną wówczas technologię i niektóre z nich są aktualne nawet do dziś.

Najbardziej efektowny projekt starej wędzarni zakładał kwadratową wieżę o szerokości około 2 metrów i wysokości około 6 metrów. Palenisko wędzarni znajdowało się na zewnątrz, a do samej wędzarni dym dostawał się przez rów. Na szczycie wieży znajdowały się zasłonięte otwory odprowadzające dym. Dzięki oddzielnemu palenisku i sporej wysokości wieży dym był chłodny.

To było sedno wędzenia w wędzarni i projekt ten, znalazł odzwierciedlenie w wielu domowych wędzarniach a nawet w wędzarniach przemysłowych. Oczywiście dzisiejsza wędzarnia ryb posiada więcej technologii, ale ogólna koncepcja jest niemalże identyczna.