Sklep łowiecko – wędkarski

Slide 1 Heading
Lorem ipsum dolor sit amet consectetur adipiscing elit dolor
Click Here
Slide 2 Heading
Lorem ipsum dolor sit amet consectetur adipiscing elit dolor
Click Here
Slide 3 Heading
Lorem ipsum dolor sit amet consectetur adipiscing elit dolor
Click Here
Previous
Next

Jakie są zadania spławików wędkarskich

Spławik jest przymocowany do żyłki i służy za pewnego rodzaju wizualny wskaźnik. W momencie, w którym spławik porusza się lub zanurza pod powierzchnię wody, wędkarz wie, że ryba interesuje się przynętą. Na rynku dostępna jest cała gama różnego rodzaju spławików wędkarskich. Nasuwa się więc pytanie jak wśród nich znaleźć ten właściwy sobie?

Zdecydowana większość spławików ma nadrukowaną wagę i co stanowi informację jaką wagę spławik może przenosić. Spławik wędkarski (lub tak zwany bobber w USA) to rzecz niewielka. Zwykle podłączony jest on do żyłki i służy kilku rzeczom. Po pierwsze może on umieścić pułapkę (haczyk z przynętą) na odpowiedniej, z góry ustalonej głębokości. Pod drugie, z uwagi na swoją lekkość, może przenosić przynętę na duże odległości, gdyż dzięki pływakowi wykorzystuje siły przypływów, odpływów i prądów wodnych. Po trzecie jest on wizualnym wskaźnikiem dla wędkarza. Łowienie z użyciem spławika jest często nazywane łowieniem dryfującym.

Niektóre różnice między spławikami wędkarskimi

Spławiki (nazywane także pływakami) mają różne rozmiary i kształty, wytwarzane są przy użyciu różnych materiałów (przykładowo: pianka, drewno, korek, plastik, trzcina itp.). Spławik służy wędkarzowi do zarzucenia pułapki z dala od brzegu lub krawędzi pontonu czy kajaka, jednocześnie ustanawiając punkt odniesienia do miejsca, w którym przynęta się znajduje.

Wędkarz dokonuje wyboru odpowiedniego spławika po rozeznaniu nurtu rzeki, prędkości wiatru, wielkości i rodzaju przynęty oraz głębokości, na jakiej chce umieścić przynętę. W większej części linia pomiędzy spławikiem a werblem będzie bardzo lekko obciążona, co sprawi, że spławik będzie osadzony pionowo w wodzie i tylko jego końcówka będzie widoczna. Pozostała część spławika jest najczęściej wykończona matowym cieniowaniem, aby był jk najmniej widoczny dla ryb. Każdy rodzaj spławika jest dedykowany innym warunkom połowu, przykładowo łowienie w strumieniu będzie wymagało innego spławika niż w wodzie stojącej.

Historia spławików

Pierwsza wzmianka o stosowaniu spławik pojawia się w książce napisanej przez Julianę Berners w 1496 roku. Jednak przypuszcza się, że spławiki i pławiki w formach wykonanych np. z piór były stosowane już znacznie wcześniej. Późniejsze książki, na przykład „Sztuka łowienia” Geralda Eadesa Bentleya z 1577 roku, czy „The Compleat Angler” skomponowane przez Isaaka Waltona, podawały konkretniejsze szczegóły dotyczące łowienia ryb i wykorzystania spławików. Do końca XVII wieku rybacy sami tworzyli swoje spławik. Do 1921 roku powstało sporo wyspecjalizowanych firm, na przykład Wadhams, które miały w swoim asortymencie co najmniej 250 roadzajów celuloidowych spławików. Od tamtych czasów spławiki na dobre zagościły w wędkarstwie i stały się przyczyną wielu zmian. Niektórzy angielscy oraz amerykańscy wędkarze, stworzyli wielkie organizacje zajmujące się tworzeniem pływaków i promowaniem używania spławików. Angielskie organizacje wędkarskie zostały poparte przez wielu znaczących wędkarzy.

Najpopularniejszy rodzaj spławika stosowany przez wędkarzy do waggler.

Waggler jest to jeden z najczęściej używanych typów spławikow wędkarskich, z których korzystają wędkarze na całym świecie. Tego spławika używa się głownie do łowienia w zbiornikach z wodą stojącą (np. stawy, jeziora), ale z powodzeniem może być również używany do połowu w rzekach czy strumieniach. Prosty spławik typu waggler przypomina rurkę i zwykle wykonany jest z przezroczystego plastiku. Bardziej zaawansowany waggler przypomina zwykły, tylko ma bardziej obłą budowę, która zapewnia jego stabilność w wietrznych warunkach.